Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

Niedzisiejszy jestem człowiek

Niedzisiejszy jestem człowiek, chociaż młody
Nie potrafię na czas chwycić nowej mody
I nie umiem, gdy potrzeba, zrobić świństwa
Mam sentyment do pamiątek i dzieciństwa.

Lubię spacer w samotności gęstym lasem
Lubię czasem przekartkować tomik wierszy
A na plaży ręką czochrać suchy piasek
Taki jestem sobie człowiek niedzisiejszy.

I tylko w trakcie pracy
Wątpliwość duszę rwie
Czy ja wyprzedzam czasy
Czy raczej czasy mnie?
Czy patrzeć mam z pogardą
Czy z dumą, ile sił?
Czy jestem awangardą
Czy też stanowię tył?

(...)

Taki jestem wieczny tułacz, wieczny frajer
Który stale ma robaka, co go męczy
I wciąż wierzy, że wciąż służy wielkiej sprawie
Taki jestem dziwny maniak, niebezpieczny.

I tylko w trakcie pracy
Wątpliwość duszę rwie
Czy ja wyprzedzam czasy
Czy raczej czasy mnie?
Czy patrzeć mam z pogardą
Czy z dumą, ile sił?
Czy jestem awangardą
Czy też zamykam tył?


- Marcin Wolski
Reposted fromcudoku cudoku viapoezja poezja

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl